Muziek Stijlen/Stromingen

door Harm Jan (H-J)

LO-FI
Halverwege jaren negentig ontstane stroming in de muziek als reactie op de situatie waarin de gitaarscène in de VS zich op dat moment bevond. Veel bands hadden majorcontracten en buitensporige budgetten voor opnames en andere geneugten des levens. Het is de verzamelnaam voor veel individuen en groepen, die aan de slag gaan om hun muziek met simpele middelen vast te leggen. Goedkoop en wars van opsmuk en vooral ver weg van dure studio’s werd hun muziek zo eerlijk en zuiver mogelijk uitgebracht (vaak ook op vinyl).
Vooral individuele doe-het-zelvers (Will Oldham, Sparklehorse) en ook groepen (Fuck) legden zich toe op het fenomeen lo-fi, als andere uiterste van high-fi (high fidility), waardoor muzikanten die al jaren op deze wijze platen uitbrachten, eindelijk erkenning kregen (Tall Dwarfs, Guided by Voices, Lou Barlow (ex-Dinosaur JR))


LOUNGE
Niet zozeer een stijl in de muziek als wel een vorm van uitgaan, waarbij de muziek beleving passief is. De naam is afkomstig van de plek bij uitstek waar de muziek te horen valt: een lounge. Een op aparte manier ingerichte ruimte (veelal design) waarin al borrelend, keuvelend, etend (tapas) geluisterd wordt naar lome, zwoele, zachte beats. Loungemuziek is rustgevende, electronische, jazzy, mellowachtige muziek, dat als aankleding dient in een ruimte waar men ontspannend rondhangt. Begin jaren negentig krijgt de stijl aandacht door het werk van Richard Dorfmeister (helft van het duo Kruder & Dorfmeister). Mede ook door de dan groeiende belangstelling voor easy listening (Pizzicato Five, The Gentle People, Stereolab, Combustible Edison). Easy listening ontstaat begin jaren zestig als manier om plezier te hebben in de VS en kent vertegenwoordigers als o.a. Esquivel, Lex Baxter, Burt Bacharach, Antonio Carlos (Ton) Jobim, Sergio Mendes en Perez Prado. Verder de van soundtracks bekende Ennio Morricone, John Barry, Lalo Schifrin en Henry Mancini.
Op verschillende plekken wordt lounge hot in de jaren negentig. Ibiza (strandtent Cafe del Mar met chill-out muziek van Jose Padilla) en Wenen (Kruder & Dorfmeister (Tosca, Peace Orchestra)) als voorlopers zijn inspiratiebronnen voor muzikanten van vooral het Europese vasteland als Sofa Surfers, Waldeck, Dzihan + Kamien(Oostenrijk). Ook Duitsland (Berlijn) is present door artiesten als Jazzanova, Rainer Truby, Aromabar en Nor Elle. Verder zit men niet stil in Belgie (Buscemi, Gare du Nord, Plastic Buddha), Hongarije (Yonderboy), Noorwegen(Bugge Wesseltoft), Denemarken (Future 3) en Zwitserland (Minus 8). Ook laat de stijl Nederland niet onberoerd. Vertegenwoordigers hier zijn: Floris, Alex Cortiz, Gerd en Enrico Riva). Frankrijk is ook belangrijk met acts als Air, St Germain, Reminiscent Drive, Llorca, Dimitri from Paris en Claude Challe. Vanuit Engeland kennen we Afterlife en Zero 7 en vanuit de VS laat Thievery Corporation van zich spreken.


FUNK
Funk is een muziekstroming afkomstig uit Noord-Amerika, die vooral in de grote steden in de jaren zestig is ontstaan en enorm aansloeg bij vooral de zwarte bevolking. Beïnvloed door jazz, soul en r & b brengen James Brown (als belangrijkste pionier) en Sly Stone opzwepende en sexy muziek voort. Bas en drums zijn de instrumenten waar alles om draait. Onder aanvoering van bassist Larry Graham (Sly & the Family Stone) wordt een eigen stijl van spelen ontwikkeld. Bootsy Collins, Larry Graham en Stanley Clarke helpen hier later ook aan mee. De groove, als ritmepatroon, is het geheime wapen binnen de funk. Slaggitaren en blaasinstrumenten doen de rest. Belangrijke andere vertegenwoordigers in die jaren zij de Bar-Kays en The Meters.


FUNK - Jaren zeventig
In de jaren zeventig ontstaat een nieuwe stroming binnen de funk, die grensverlegger. George Clinton, de P-funk noemt. Het is een freaky stijl, die live gepaard gaat met enorm veel show. Bekend worden bands als Parliament en Funkadelic (beiden onder aanvoering van George Clinton). Ook bands als Earth, Wind & Fire, Ohio Players, Kool & the Gang, Commodores dragen bij aan de ontwikkeling van de funk in die periode. Een variant waarin latijns-amerikaanse ritmen en jazz een rol spelen wordt gebracht door mensen als o.a. Dr. John en Allen Toussaint.


FUNK - Jaren tachtig
In de jaren tachtig begint men ook buiten de VS funk te spelen. Engeland doen o.m.Beggar & Co, Funkapolitan en Central Line vanuit een bloeiende funkscene, beïnvloed door jazz, van zich spreken. De invloed van de funk breidt zich uit. Richting new wave (A Certain Ratio, Shriekback) en avant garde (Defunkt met trombonist Joseph Bowie), maar ook in het werk van Prince. In de hip hop gaan artiesten op zoek naar rare grooves uit het begin van de funk en worden James Brown-beats opnieuw gebruikt. Ook in het Britse clubcircuit worden de rare grooves populair middels dj’s, die al platen draaiend vele mensen op de dansvloer krijgen.


FUNK - Jaren negentig - heden:
Funk blijft van invloed. Op Acid Jazz en Talking Loud wordt veel op funk georiënteerde muziek uitgebracht en in de pop en rock en roll worden funkelementen geintergreerd. Denk aan bands als Red Hot Chilly Peppers, Living Colour, Fishbone en Faith No More. In California levert een kruisbestuiving van rap(gangsta) en moderne soul de G- funk op, waarbij men teruggrijpt op de vaak lome groovy beat en baslijnen van de muziek van Clinton en Bootsy Collins, die als pioniers nog steeds gewild zijn en zich dan ook regelmatig laten zien op diverse festivals.
Later in de jaren zien we de invloed van funk terug in de dansmuziek: drum ’n bass, Hiphop, R & B en triphop. Ook door het uitbrengen van albums (mix/compilatie) door dance-producers als King Britt, Fatboy Slim en Kenny Dope (Masters At Work) blijkt de funk springlevend.
Ook in thuisland VS blijven artiesten op funk gebaseerde muziek uitbrengen (All That, Galactic. Belangrijke labels zijn Desco, later Daptone en Soulfire. Acts als Nikki Costa, New Masters Sounds, Sharon Jones en Lee Fields bewijzen dat de funk tot op heden waar dan ook leeft. Ook in Nederland zijn de funky grooves niet onopgemerkt gebleven.Door de jaren heen is er funk uitgebracht door artiesten/groepen als: American Gypsy, Cheyenne, Sweet d’Buster, funkcollectief Gotscha!, Kach, Seven Eleven en vele anderen.


AMERICANA
De term Americana komt het eerst voor in de jaren negentig als een verzamelnaam. voor soorten muziek uit vooral de VS, die een reactie vormen op de dan geldende gladde mainstream-country. Het wordt dan ook wel alternatieve country genoemd en is roots-georienteerd. Invloeden komen voort uit de country, bluegrass, hillbilly, folk en singer/songwriter-muziek en de songs kennen uit het leven gegrepen teksten vol weemoed en verlangen.Hoewel geen pioniers in het genre kan het werk van Bob Dylan, Townes Van Zandt, Johnny Cash en Steve Earle als inspiratie bron worden genoemd. In Nederland is Music Matters, als organisator van het jaarlijkse Take Root festival in Assen, een belangrijke pleitbezorger van de Americana. Een andere impuls is het Blue Highway Festival in Utrecht. Belangrijke hedendaagse vertegenwoordigers zijn: Slobberbone, Willard Grant Conspiracy, Mojave 3 en Mary Gauthier.


SINGER/SONGWRITER
Een stroming/genre van artiesten, die hun werk zelf componeren en uitvoeren, veelal gebruikmakend van de gitaar (akoestisch.) De muziek kent invloeden uit de folk en country en Bob Dylan is de meest invloedrijke exponent van het genre. Werk uit de jaren zeventig van James Taylor, Joni Mitchill, Joan Baez, Jackson Browne en Carole King zorgen voor een enorm bereik. De teksten hebben een psychologisch karakter, gericht op de eigen binnenwereld. Gedachtenspinsels, ervaringen en anekdotes komen voorbij. In de jaren tachtig is het genre minder populair. Door de opkomst van de punk en new wave is er minder behoefte aan introverte muziek. (ED: punk and new wave were already in place in GB in the late 70’s). Dat veranderd wanneer werk van Suzanne Vega en Tracy Chapman de levenslicht ziet. Het is een impuls voor vele anderen, waardoor het genre meer divers wordt wat tekst en stijl betreft. Later volgen Tori Amos, Liz Phair en andere vrouwelijke vertolkers als o.m.: Beth Orton, Heather Nova, Lucinda Williams, Nancy Griffith, en Aimee Mann. Uit de alternatieve gitaarrock komen mannen voort als: Beck, Sparklehorse, Nick Cave, Will Oldham, Tom Hingley en Eels. Verder van belang o.a. John Martyn, Townes Van Zandt, Tim Hardin, Nick Drake, Tim Buckley, Guy Clark, Jimmy Lafave, Richard Thompson, Billy Bragg, Richard Buckner, Johnny Dowd en Chris Whitley gelden als andere belangrijke namen.


H-J, November 2005



The AAPA.NL website has (almost) everything you wanted to know about the alternative music scene in The Netherlands. Alternatieve muziek info over o.a. PJ Harvey, Arctic Monkeys, Futureheads, Kaiser Chiefs, Strokes, White Stripes, inspiral carpets, Placebo, REM, Depeche Mode, The Smiths, New Order, Massive Attack, Air, Lilian Hak, KT Tunstall, Goldfrapp, Royksopp, The Dead 60`s, Razorlight, Arcade Fire, Morrissey, Siouxsie & The Banshees, Sex Pistols, Stranglers, Panic! At The Disco, Fall Out Boy, David Bowie, Joy Division, Talking Heads, Beck, Interpol, Aimee Mann en veel andere bands en artiesten vanuit de indie, electro, goth, punk en alternative muziek wereld. nieuwe CD recensies, film recensies, concert & gig recensies, tips, aankomende informatie over tours en festivals. Maar ook aandacht op film muziek van o.a. Ennio Morricone, John Barry, Ryuichi Sakamoto, Jerry Goldsmith, David Arnold en vele andere. En deze website is gratis en voor iedereen."



There are more CD reviews in the Dutch language & TOP 10 ALBUMS by TerryA on the musicmeter.nl website (where it is marks out of 5) - > HERE